Over oorlogsvelden en zoetgekleurde huisjes

We zien een beetje tegen ons vertrek uit Hanoi op. Tot nog toe hebben we continu lekker weer gehad, maar in de rest van Vietnam is het regenseizoen nog in volle gang. Het is er niet koud, maar regen die met bakken uit de lucht komt vallen is niet iets waar we naar uitkijken. En inderdaad, bij aankomst in Hue is alles nat. Niet alleen de straten, maar ook onze tassen, die zo uit de bus, in een plas worden gegooid. Ik ga snel op zoek naar een ho(s)tel, terwijl Erik de wacht houdt bij de tassen. Gewapend met 2 paraplu’s haal ik hem op en onderweg besluiten we dat we hier maar 2 dagen blijven. In vergelijking met het drukke, koloniale en kleurrijke Hanoi is Hue een beetje een droevige stad, het druilweer zorgt voor verlaten straten en grijze huizen.

Onze planning zorgt ervoor dat we niet langer schuilen voor de regen, maar snel op pad gaan. Er zijn namelijk genoeg dingen te zien hier in de stad. We gaan de Citadel bekijken. Dit is een ommuurd deel van de stad, waarbinnen ook de verboden stad ligt. Tijdens de Vietnam oorlog (hier overigens bekend als de Amerikaanse oorlog) lag Hue bijna op de grens tussen noord en zuid en is hier dus veel gevochten. Dit is goed te zien in de verboden stad. Er staan bijna geen gebouwen meer, omdat alles met de grond gelijk is gemaakt, de paar stukken muur die nog overeind staan zitten vol met kogelgaten. Ze zijn hard bezig met restaureren, waardoor deze stad ooit weer in oude glorie herstelt zou moeten worden, maar hiermee zijn ze nog niet ver gevorderd. Jammer dat we geen beter beeld krijgen, maar ook dit is de geschiedenis van Vietnam.

Om nog een beter beeld te krijgen van de oorlog die hier plaatsvond hebben we een tour geboekt voor onze tweede, tevens laatste dag Hue. Hiermee zullen we een aantal belangrijke plaatsen en oorlogsmonumenten bezoeken. We bezoeken een museum, met 2 helicopters en 20 foto’s, op de locatie van een Amerikaanse basis. Ook stoppen we soms met de bus om naar een heuvel te kijken, waarbij wordt verteld dat daar ooit een basis gevestigd was. Van deze hele basis is tegenwoordig niets meer van te zien en zonder flink wat inbeeldingsvermogen is het ook niet meer dan een heuvel. Voor de tunnels waar complete Noord-Vietnamese dorpen in schuilden en zelfs een aantal jaren woonden hebben we gelukkig minder fantasie nodig. Deze tunnels zorgen ervoor dat de oorlog voor ons wat reëler wordt. Het is lastig om te beseffen dat deze mensen die hier rondlopen allemaal deze oorlog hebben meegemaakt (op de jongeren na). Ook al is de tour niet heel interessant, toch heeft deze dag wel indruk op ons gemaakt. We duiken dan ook vermoeid in bed, om morgen weer vroeg verder te reizen.

Bij aankomst in Hoi An worden we verrast, het is hier sinds 1 dag droog en met stralend weer komen we hier aan. Ik ben verliefd. Wat een geweldig stadje is dit! Het oude centrum is bijna volledig Unesco Werelderfgoed en ik snap meteen waarom. Dit plaatsje is magisch. Zo lieflijk en rustig. Als je door het centrum loopt is het net alsof je in een sprookje bent belandt. Zoetgekleurde huisjes met balkonnetjes en veranda’s. Bij nacht is de stad verlicht met lampioenen en ouderwetse straatlantaarns. De oude Japanse brug wordt verlicht in wisselende kleuren. Wij hebben het geluk om hier te zijn tijdens volle maan, dan is er namelijk nog extra sfeerverlichting in dit prachtige centrum. Dit stadje is alsof je door een droom loopt, dat het regenseizoen hier sinds gisteren is afgelopen en het stralend weer is help

In totaal brengen we 6 dagen door in Hoi An. Deze dagen zijn voornamelijk gevuld met rondstruinen en genieten van het heerlijke eten en de omgeving. We gaan dagelijks naar Cargo, een franse bakkerij/restaurant waar de de mooiste en lekkerste gebakjes maken. Iedere dag een ander gebakje, zodat we ze allemaal kunnen proeven. We zijn van hotel gewisseld, zodat we nu een zwembad hebben, waar we meteen gebruik van hebben gemaakt. Met de motorbike (scooter) zijn we naar Danang gereden, om een dagje rond te kijken en de Marble Mountains te beklimmen. Ook hebben we ons af laten zetten op een ander eilandje, om daar eens rond te kunnen kijken en zijn al liftend opgepakt door een oud vrouwtje, om weer terug naar het centrum te gaan. Verder wilden we ook in Vietnam een kookcursus doen en omdat die hier werkelijk overal worden aangeboden hebben we in dit oude stadje loempia’s leren maken.

Hoi An is een dorpje met 120.000 inwoners, waar ruim 500 kledingwinkels zitten. Het is dus niet zo verwonderlijk dat ze hier bekend staan als kledingparadijs. Werkelijk op iedere straathoek, en alle winkels daar tussenin zit een kledingzaak. Overal hangt prachtige kleding te schitteren op paspoppen om je te overtuigen dat je die jurk echt nodig hebt. En dat werkt best goed, want na wat rondlopen door de stad besef ik dat ik toe ben aan nieuwe kleren. Ik heb flink ingeslagen met 2 mooie lange jurken 2 paar schoenen en 3 topjes. Erik heeft 2 lange broeken laten maken.

Het Engelse stel Jon & Paula, dat we eerder in Tunxi hebben gezien heeft ons laten weten dat ze in de buurt zijn, dus we proberen ergens af te spreken voor een etentje samen. Na een half uurtje wachten gaan we er maar vanuit dat ze niet komen. Gelukkig lopen we ze, geheel toevallig, de volgende dag tegen het lijf. Hun bus had vertraging, dus ze waren nog niet in de stad op de afgesproken tijd. Geeft toch helemaal niets, nu zijn ze er. Gaan we gezamenlijk een bia hoi drinken en later een hapje eten. De volgende dag spreken we nog af voor een afscheidslunch, omdat wij die avond verder reizen. Dit afscheid is echter niet voor lang, we zullen elkaar weer treffen in Saigon, over een aantal dagen.



Over oorlogsvelden en zoetgekleurde huisjes
Door: Puck | Geschreven op 13-12-2010

Over Water Puppets en de Party boot

We liggen lekker te slapen in de trein, wanneer we om 0.00u aankomen bij de Chinese grens. Hier worden we uit de trein gehaald en moeten onze tassen voor de laatste keer door een scanner. Chinezen zijn gek op scanners. Hierna mogen we de trein weer in, om er een half uur later weer uit te gaan. De Vietnamese douane. Het is 01.30u als we weer vertrekken, de tijd gaat weliswaar 1 uur terug in Vietnam, maar dan is het nog steeds 00.30u voor we kunnen slapen.

‘s Ochtends om 04.00u komen we aan op een klein treinstationnetje in Hanoi, met de slaap nog in onze ogen. We zijn er, Vietnam! Het is nog donker en ziet er verlaten uit. Zo rond 5.00u begint het licht te worden en komt er wat meer leven op straat. Nadat we een niet te duur hotel hebben gevonden, nemen we een ochtenddutje omdat we zo slecht geslapen hebben. Hierna gaan we de straat op en begeven ons in het echte Zuid-Oost Azië. Heel anders dan China. Veel meer verkoopstalletjes, motorbikes en verkopertjes die aan je hoofd zeuren. Het heeft absoluut charme. We lopen meteen de stadsroute zoals deze in de gids staat en zien een leuk hostel (Hanoi Backpackers Hostel, aanrader!) wat sinds een paar weken de deuren heeft geopend. We beslissen dat we hier morgen gaan overnachten.

De volgende dag gaan we snel naar ons nieuwe hostel. Hier bieden ze ook veel tours aan en we boeken er meteen een aantal. De rest van de dag gebruiken we voor de toeristische sites van Hanoi. We beginnen met het aanhouden van een ‘cyclo’, een fietstaxi met een grote bak voorop, waar je net met z’n tweeën in kunt. De eerste stop is een restaurant voor kansarme jongeren die hier een opleidingstraject aangeboden krijgen. Het is duurder dan gemiddeld, maar wij zijn blij dat we kunnen bijdragen aan dit project. Hierna bezoeken we de Tempel of Literature, een bijzonder complex dat eeuwenlang fungeerde als mix tussen universiteit en biliotheek van vietnamese literatuur. De cyclo heeft op ons gewacht en brengt ons naar St. Joseph Cathedral, de oude katolieke kerk van Hanoi. Het ziet er prachtig uit maar het blijft vreemd om te zien dat Aziaten bidden tot Jezus. We zijn zo gewend aan Aziaten als boedisten in tempels, maar ieder zijn ding natuurlijk. Net als we weg willen rijden komt er een taxi met haast voorbij gescheurd met een een busje vol agenten er achteraan. Ze rijden de taxi klem. Hij kan geen kant op en hij rijd met een behoorlijke klap acheruit tegen een hek. Ineens komen er van alle kanten agenten aanzetten. We hebben geen idee wat hij gedaan heeft maar het ziet er wel serieus uit. Onze cyclodriver is niet zo op zijn gemak door al die politie dus we gaan snel door. Terug naar het oude centrum voor een bia hoi, een vers pilsje, voor ₫4.000 (dong) per glas = € 0,15. Ons dagbudget is hier trouwens zo’n ₫1.000.000 per dag, wel even wennen hoor, die bedragen!

De volgende dag hebben we de tour naar de Perfume Pagoda tegoed. Het ligt op ongeveer 2 uur rijden van Hanoi. We stoppen ergens langs een riviertje en zullen verder moeten met de boot omdat er geen wegen naar het gebied toe liggen. We zitten met 6-en in een kleine stalen bootje en je mag niet schommelen anders liggen we om! Onderweg zien we weer mooie Karstenpieken zoals in Yanshuo en genieten van het uitzicht en de natuur. Na een dik uur varen komen we aan bij een mooi tempelcomplex, onderaan een berg. Dit is het startpunt van de kabelbaan of een wandelroute. Sportieve wij zijn de enige die naar boven lopen. Na een wandeling van ongeveer 1.5 uur, komen we bij de top, een erg mooie grot waar de Vietnamezen een boedistische tempel in hebben gemaakt. Na wat rondkijken en foto’s maken gaan we alweer terug naar Hanoi.

 Zondag gebruiken we als rustdag. We doen dan ook niet veel, behalve de water puppet show. Hanoi heeft een wereldbekende Water-Puppet show. Deze is druk bezocht en we hebben 2 dagen geleden al gereserveerd. De puppeteers moeten 4 jaar lang trainen voordat ze een goede show kunnen geven. Water puppets zijn houten poppen die aan lange stokken zitten zodat ze dansen over het water, terwijl de puppeteers achter schermen zitten. Het ziet er schitterend uit.

De volgende tour die we geboekt hebben is Halong Bay. We zitten op een boot met een iets kleinere boot eraan vast, deze boot fungeerd als hotel met aparte slaapkamers. De begeleider begint alvast met het uitleggen van de drankspelletjes en de ‘huisregels’ van de tour. Als je met je rechterhand drinkt moet je alles achterover slaan, ongeacht wat het is. Beetje flauw en ons wordt duidelijk dat we op een echte partyboot zitten, Llorret de Mar stijl. Ach we doen lekker mee ook al zijn we geen 18 meer. Aangekomen in Halong Bay ligt de boot stil tussen de vloot an andere boten. Het zijn stuk voor stuk mooie ‘junks’ in een prachtige omgeving, waardoor het niet eens vreselijk is om tussen de andere toeristen in te liggen. Hier krijgen we de kans om te kayaken met een 2 persoons bootje en zwemmen. Het kayakken is geweldig, omringt door de hoge pieken van het karstgebergte. ‘S avonds barst de party los en wij drinken ook een paar cocktails mee, maar gaan als eerste te bed, om 7.00u moeten we alweer opstaan voor de terugreis naar Hanoi, die de hele dag zal duren.

De laatste dag staat in het teken van het Museum van Ethnology. Dit is een museum over de verschillende minderheden van Vietnam en de rest van Azië. Het is een interessant museum met buiten veel voorbeelden van houten hutten van verschillende stammen.

‘s Avonds maken we voor het eerst gebruik van ons open-bus-ticket, een ticket met verschillende stopplaatsen door Vietnam, handig! Onze eerste stop is Hue.



Over Water Puppets en de Party boot
Door: Erik | Geschreven op 2-12-2010

  • Home |
  • Contactformulier |


  • THUIS!
    Begin april 2011 stonden wij weer op Nederlandse bodem.
    Discovering Asia zat er alweer op.
    Een volgende reis, dwars door de USA staat alweer op de planning. Onze reisverhalen zijn echter nog niet compleet, er zullen nog verhalen volgen over Java, Bali, onze meditatiecursus in Wat Kow Tahm en natuurlijk over hoe wij vast kwamen te zitten op Koh Phangan.
    Hou de site in de gaten voor de laatste updates en nieuwe verslagen over volgende reizen!