Over vulkanen en lavastromen

Ons vertrek van Sumatra staat gelijk aan het breken van een van onze voornemens. We wilden deze reis niet vliegen (buiten het vertek en de terugreis). Helaas is dit in Indonesië voor ons praktisch onmogelijk gebleken. Onze opties zijn; een week wachten op de boot om 4 dagen naar Java te varen òf ruim 50 uur in de bus zitten om dan nog een veerboot te nemen. Òf iets meer dan 2 uurtjes vliegen…
Met het einde van onze reis al een beetje in zicht voelen we de tijdsdruk. Vliegen wordt het dus. We komen aan in Bandung, maar deze plaats biedt weinig interessants, dus we reizen meteen door naar Yogyakarta, ook wel Yogya genoemd. Onze aankomst is pas rond 1.00u ’s nachts en we zoeken naar een overnachtingsplek, wat lastiger blijkt dan verwacht. Ho(s)tels zat, maar vol. Na het rustige, authentieke Sumatra zijn we weer in officieel toeristengebied.

De volgende ochtend slapen we uit na de vermoeiende reisdag. Na de brunch lopen we wat door het centrum. We nemen Jalan Malioboro, een beroemde winkelstraat. De stoep staat hier helemaal vol met kraampjes, waar mensen hun goederen proberen te verkopen en is op zichzelf al een bezienswaardigheid. Via deze straat lopen we langs Batung Vredeburg, een oud-Nederlands fort, wat nu dient als museum en verderop komen we bij het paleis van de sultan. Op Java heeft iedere regio een eigen sultan, als het ware een lokale koning. De sultan van Yogya heeft nog aardig wat zeggenschap en is ook vreselijk rijk. Het ommuurde gebied van het paleis is ongeveer 4 km2 groot en hierbinnen wonen al zijn werknemers. Binnenin de muren liggen weer andere muren, van het èchte paleis, waar de sultan en zijn familie wonen.
Een oudere man komt ons tegemoet en verteld dat we te laat zijn om het paleis te bezoeken. Hij wil ons wel door de ommuurde stad rondleiden en laten zien hoe ze hier de officiële “koninklijke poppen” maken, terwijl hij zijn Engels kan oefenen. Het blijkt (natuurlijk) een winkel waar ze shadowpuppets verkopen. We gaan met lege handen, maar veel nieuwe kennis weer weg.

De volgende ochtend moeten we om 4.30u op. De Borobudur, de grootste boeddhistische tempel van Indonesië willen we bij zonsopkomst zien. Dit is het beste tijdstip om deze beroemde tempel te zien, omdat de stenen door het veranderende licht steeds een andere kleur lijken te hebben.
Het is al aardig licht als we aankomen en we blijken niet de enige bezoekers te zijn. Er zit een hele groep westerlingen begeleidt door een aantal monniken voor de entree van de tempel. We moeten er even tussendoor om omhoog te kunnen. Terwijl wij naar boven klimmen begint de groep te chanten (een soort van zingend bidden) en lopen ze rond te tempel. Zo krijgt ons bezoek nog een extra dimensie, omdat we nu ook iets meekrijgen van de spirituele oorsprong van de Borobudur.

Op weg naar onze volgende bestemming passeren we de Merapi vulkaan, en de schade die deze nog geen 3 maanden geleden heeft aangericht. Er lopen grote lavastromen midden door een dorpje. Gelukkig zijn er hier geen mensen overleden, maar van het dorpje is niet veel meer over. Het aanzicht doet ons beseffen hoe monsterlijk de kracht van deze “puistjes” van moeder aarde kan zijn. De willekeur waarmee het ene huis volledig bedolven is, terwijl de buren amper een balk hoeven te vervangen maakt de mensen hier nederig vertelt onze gids. Hier weet men maar al te goed dat ze de vruchtbare grond aan de vulkaan te danken hebben en dat dit soms ook offers kost.

We rijden weer door naar de Prambanan. Dit is een hindoeïstisch tempelcomplex ook in de omgeving van Yogya. De Prambanan is, net als de Borobudur, volledig uit losse stenen opgebouwd en heeft dus zwaar te lijden onder de vele aardbevingen van Java.Aangezien de Prambanan uit vele kleinere gebouwtjes bestaat is deze minder stevig dan de boeddhistische kolos en is er, na een flinke aardbeving, veel schade. Men is al jaren bezig om de tempels weer op te bouwen, maar ver komen ze niet, omdat al het werk weer opnieuw moet na een aardbeving. De grootste gebouwen staan op dit moment wel allemaal en hoewel we niet overal in mogen krijgen we een indruk van het geheel. De jonge studentes die zich hebben opgeworpen als gids vertellen ons van alles en zo leren we meteen wat over het hindoeïsme. Wij wisten bijvoorbeeld niet dat er voor iedere God en zijn ‘vehikel’ een los gebouw is.

Na de Merapi te hebben gezien willen wij nog wel meer vulkanen zien, dus de volgende dag om 08.00u zitten we weer in een busje naar Gunung Bromo. Dit schijnt een mooie bijzondere locatie te zijn waar drie vulkanen in een caldera liggen. De Bromo vulkaan is op 28 januari 2011 uitgebarsten en is nog steeds actief. Ons is verteld dat we daarom de vulkaan niet kunnen beklimmen en snel merken we waarom. Tijdens de rit naar boven vinden we het een beetje raar dat de chauffeur continue zijn ruiten schoonspuit, maar als de sproeier leeg is ziet iedereen meteen waarom dit was. Het regent as!
’s Nachts om 03.30 staan we op om de zonsopgang te zien. Het is een behoorlijke klim en als we bij het viewpoint zijn zien we nog niets. Helaas wordt het zicht er niet beter op als het licht opkomt. Er zijn veel wolken. Wel horen we een vulkaan borrelen, grommen en af en toe zelfs knallen. Als de wolken een beetje optrekken zien we ook de zwarte rook die uit de vulkaan komt. Het beste moment is als we een behoorlijke knal horen en er zelfs een schokgolf uit de vulkaan komt. Al zien we geen lava spuiten (dat zie ja blijkbaar alleen bij nacht), dit is een echte vulkaanuitbarsting.

We zijn zo onder de indruk van het natuurschoon, of eigenlijk natuurgeweld, dat we helemaal niet weg willen. Dit is zeker een van de meest speciale dingen die we ooit gezien hebben en we praten er nog lang over na terwijl we in de bus naar Bali stappen.



Over vulkanen en lavastromen
Door: Puck | Geschreven op 5-05-2011




Reageer:

  • Home |
  • Contactformulier |


  • THUIS!
    Begin april 2011 stonden wij weer op Nederlandse bodem.
    Discovering Asia zat er alweer op.
    Een volgende reis, dwars door de USA staat alweer op de planning. Onze reisverhalen zijn echter nog niet compleet, er zullen nog verhalen volgen over Java, Bali, onze meditatiecursus in Wat Kow Tahm en natuurlijk over hoe wij vast kwamen te zitten op Koh Phangan.
    Hou de site in de gaten voor de laatste updates en nieuwe verslagen over volgende reizen!